درخشش مدیرمسئول «صدای جریده» در جشنواره رسانهای روایت مقاومت/ «عارف شریفی صرخه» رتبه برتر بخش یادداشت را کسب کرد
اندیمشک؛ بازیگر ارزی ۱۶ همتی در اقتصاد کشاورزی خوزستان
چرا نژادپرستی بزرگترین هدیه به دشمن در «جنگِ روایتها» است؟
نخستین کانال تخصصی ترجمه «اخبار عربی به فارسی» راهاندازی شد + لینک عضویت
پارادوکس «شرمن» در جغرافیای قرن بیست و یکم/ نگاهی به تهدید اخیر ترامپ؛ چرا «زمین سوخته» در خاورمیانه جواب نمیدهد؟
مناظره در شبکه الجزیره با موضوع «ایران و ضربالاجل ترامپ»
عزم و ارادهی مثال زدنی در خطوط تولید / گزارش تصویری
پیشبینی نتیجه مذاکرات احتمالی بین ایران – آمریکا
56 سال پیش، در گوشهای از شهر ساحلی «سیاتل» در شمالغربی ایالات متحده آمریکا، مدرسهای به نام «لیکساید» تصمیم گرفت، دانشآموزان را با کامپیوتر آشنا کند، در آن زمان، رایانهها پدیدهای نوظهور، گرانقیمت و ناشناخته بودند. مدرسه نمیتوانست یک دستگاه بخرد، اما تلاش کرد آن را اجاره کند، پس صندوقی راه انداخت و از خانوادهها خواست برای اجاره یک ساله رایانه PDP-10 کمک کنند نه برای سرگرمی، بلکه برای آشنایی فرزندانشان با فناوری، نتیجه؟ یکی از آن بچهها شد «بیل گیتس»!
با تصویب طرح جامع ستاد راهبری توسعه خوزستان، فرصت تاریخی فراهم شده تا توسعه از همانجایی آغاز شود که تمدن در ایران شکل گرفت: شوش.
هر وعدهای که داده میشود، در دل مردم انتظاری میسازد و اگر این انتظار بیپاسخ بماند، چیزی درون آنها میمیرد: امید، اعتماد، انگیزه برای مشارکت اجتماعی
آیا با تعطیلی فوتبال، محوطه باستانی شوش بهتر حفظ شد؟پاسخ صادقانه، تلخ است: بهجای جوانانی که ورزش میکردند، حالا کنج هر تپه، معتادانی بساط پهن کردهاند، یعنی بهجای نشاط، سایهٔ ترس و بهجای مراقبت، بیسامانی. اگر حضور جوانان، روزی سپری برای حفاظت بود، اکنون نبودشان، محوطه را بیدفاعتر کرده است.
در این گزارش، روایت جنگ ۱۲ روزه از زبان مردم خوزستان را مرور میکنیم؛ از شوک اولیه تا ساعات پرتنش بعدی، از صدای انفجار تا سکوت خانهها، از ترس، تردید، و امیدی که هنوز خاموش نشده است.
در ادامه به تحلیل یادداشتهای خانم رشنویی خواهم پرداخت؛ تحلیلی که مبتنی بر مقایسهای روشن میان آن چیزی است که مدیران پایگاههای جهانی شوش و چغازنبیل طی هشت سال گذشته در عمل انجام دادهاند، آنچه در گفتار و نوشتار خود مطرح کردهاند، و آنچه که استانداردهای یونسکو بهعنوان معیارهای جهانی برای مدیریت میراث فرهنگی تعیین کرده است. این مقایسه، نه از سر تقابل، بلکه برای روشن شدن فاصله میان شعار و واقعیت، و برای کمک به اصلاح مسیر مدیریت میراث در سطح ملی و بینالمللی صورت میگیرد
اهواز شهر سؤالهای بیجواب و روایتهای زیاد است، مثل رودخانهای که هر شاخهاش راه خودش را میرود و هیچکدام به دریا نمیرسد
در زبان عشایری، «تطبر» یعنی همین، یعنی زهرچشم، یعنی اعلان خشم، یعنی قبیلهای که در اختلاف مانده، شبانه پیامی آتشین میفرستد، پیامی که قرار است فقط هشدار باشد، اما گاهی مرگآور میشود، چون گلوله همیشه راه خودش را نمیفهمد، گاهی کمانه میکند، و در خانهای خاموش، کودکی را به خواب ابدی میبرد.
خبر آمد که یکی از ریشسفیدان قدیمی شوش، شیخ مجید خنیفر، دار فانی را وداع گفت، او متولد ۱۳۱۸ بود، در روستای بیت ناصر، همان حوالی که امروز نیشکر هفتتپه قامت کشیده است
جهان راههای متفاوتی را برای مدیریت سگهای ولگرد آزموده است؛ از عقیمسازی و واکسیناسیون گسترده تا پناهگاهها و فرهنگسازی. اما آنچه تعیینکننده است، توانایی شهرها در برقراری تعادل میان سه حق بنیادین است: «حق حیوان برای بقا»، «حق انسان برای امنیت» و «حق شهر برای نظم». در خوزستان، این تعادل به هم خورده است: سگهای ولگرد تهدیدی جدی برای کودکان و شهروندان هستند، مدیریت ناکافی و پناهگاههای نیمهکاره حق حیوانات را تضمین نمیکند و تغذیه بیرویه و پراکندگی زبالهها نظم شهر را مختل کرده است.