- امروز : افزونه جلالی را نصب کنید.
اخبار ویژه
از اسناد جهاد عشایر تا روایت‌های مغفول دفاع مقدس / چالش ثبت نقش مردم عرب خوزستان در تاریخ ایران
وقتی مجازات بازدارنده نیست، چه کسی فشنگ بعدی را شلیک می‌کند؟
عدنان غریفی؛ نویسنده‌ای که اقلیم، حافظه و زندگی مردم جنوب را به ادبیات پیوند زد
شکست بسکتبال ایران در نیمه‌نهایی؛ کره راهی فینال شد
چایِ پرستار همیشه سرد می‌شود
نمایندگان خوزستان سهم استان از درآمد ۲۰ همتی را شفاف کنند
بچه‌ها گران به مدرسه می‌روند
خانم وزیر؛ خوزستان را به اندازه باری که ایران بر شانه‌هایش گذاشته، ببینید
یاداشت
قلم، قلم‌مو و نمایش پوپولیستی
در تقویم تاریخ، برخی روزها بیش از یک اتفاق را در خود ثبت می‌کنند؛ روزهایی که تقارنشان تنها تصادفی نیست، بلکه حامل پیامی نمادین‌اند و ۲۹ اکتبر یکی از همان روزهاست: روزی که جوزف پولیتزر، روزنامه‌نگار آرمان‌گرا، درگذشت و رابرت راس، نقاش آرامش‌طلب، به دنیا آمد.
درسی ۵۶ ساله برای مدارس خوزستان
56 سال پیش، در گوشه‌ای از شهر ساحلی «سیاتل» در شمال‌غربی ایالات متحده آمریکا، مدرسه‌ای به نام «لیک‌ساید» تصمیم گرفت، دانش‌آموزان را با کامپیوتر آشنا کند، در آن زمان، رایانه‌ها پدیده‌ای نوظهور، گران‌قیمت و ناشناخته بودند. مدرسه نمی‌توانست یک دستگاه بخرد، اما تلاش کرد آن را اجاره کند، پس صندوقی راه انداخت و از خانواده‌ها خواست برای اجاره یک ساله رایانه PDP-10 کمک کنند نه برای سرگرمی، بلکه برای آشنایی فرزندان‌شان با فناوری، نتیجه؟ یکی از آن بچه‌ها شد «بیل گیتس»!
وقتی تمدن از شوش شروع شد، چرا توسعه از آن آغاز نشود؟
با تصویب طرح جامع ستاد راهبری توسعه خوزستان، فرصت تاریخی فراهم شده تا توسعه از همان‌جایی آغاز شود که تمدن در ایران شکل گرفت: شوش.
وعده‌هایی که می‌کُشند
هر وعده‌ای که داده می‌شود، در دل مردم انتظاری می‌سازد و اگر این انتظار بی‌پاسخ بماند، چیزی درون آن‌ها می‌میرد: امید، اعتماد، انگیزه برای مشارکت اجتماعی
وقتی فوتبال، نفت جدید است / توپ‌هایی که دوباره در اهواز چرخیدند و شهری که هنوز در سکوت ایستاده است
آیا با تعطیلی فوتبال، محوطه باستانی شوش بهتر حفظ شد؟پاسخ صادقانه، تلخ است: به‌جای جوانانی که ورزش می‌کردند، حالا کنج هر تپه، معتادانی بساط پهن کرده‌اند، یعنی به‌جای نشاط، سایهٔ ترس و به‌جای مراقبت، بی‌سامانی. اگر حضور جوانان، روزی سپری برای حفاظت بود، اکنون نبودشان، محوطه را بی‌دفاع‌تر کرده است.
میان زندگی و جنگ؛ مردم خوزستان در روزی که صبح معمولی نبود
در این گزارش، روایت جنگ ۱۲ روزه از زبان مردم خوزستان را مرور می‌کنیم؛ از شوک اولیه تا ساعات پرتنش بعدی، از صدای انفجار تا سکوت خانه‌ها، از ترس، تردید، و امیدی که هنوز خاموش نشده است.
«نقطه تعادل» کجاست؟ / جدال ناتمام «توسعه» و «میراث» در شوش
در ادامه به تحلیل یادداشت‌های خانم رشنویی خواهم پرداخت؛ تحلیلی که مبتنی بر مقایسه‌ای روشن میان آن چیزی است که مدیران پایگاه‌های جهانی شوش و چغازنبیل طی هشت سال گذشته در عمل انجام داده‌اند، آنچه در گفتار و نوشتار خود مطرح کرده‌اند، و آنچه که استانداردهای یونسکو به‌عنوان معیارهای جهانی برای مدیریت میراث فرهنگی تعیین کرده است. این مقایسه، نه از سر تقابل، بلکه برای روشن شدن فاصله میان شعار و واقعیت، و برای کمک به اصلاح مسیر مدیریت میراث در سطح ملی و بین‌المللی صورت می‌گیرد
سه روایت، یک شهر / اهواز، شهری که عدد نمی‌فهمد
اهواز شهر سؤال‌های بی‌جواب و روایت‌های زیاد است، مثل رودخانه‌ای که هر شاخه‌اش راه خودش را می‌رود و هیچ‌کدام به دریا نمی‌رسد
«تطبر»؛ آتشی در نیمه‌شب خوزستان
در زبان عشایری، «تطبر» یعنی همین، یعنی زهرچشم، یعنی اعلان خشم، یعنی قبیله‌ای که در اختلاف مانده، شبانه پیامی آتشین می‌فرستد، پیامی که قرار است فقط هشدار باشد، اما گاهی مرگ‌آور می‌شود، چون گلوله همیشه راه خودش را نمی‌فهمد، گاهی کمانه می‌کند، و در خانه‌ای خاموش، کودکی را به خواب ابدی می‌برد.
در رثای «شیخ مجید خنیفر» / نامی که ماند، لبخندی که رفت
خبر آمد که یکی از ریش‌سفیدان قدیمی شوش، شیخ مجید خنیفر، دار فانی را وداع گفت، او متولد ۱۳۱۸ بود، در روستای بیت ناصر، همان حوالی که امروز نیشکر هفت‌تپه قامت کشیده است
- « برگهٔ پیشین
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- …
- 17
- برگهٔ بعد »
