از اسناد جهاد عشایر تا روایتهای مغفول دفاع مقدس / چالش ثبت نقش مردم عرب خوزستان در تاریخ ایران
وقتی مجازات بازدارنده نیست، چه کسی فشنگ بعدی را شلیک میکند؟
عدنان غریفی؛ نویسندهای که اقلیم، حافظه و زندگی مردم جنوب را به ادبیات پیوند زد
شکست بسکتبال ایران در نیمهنهایی؛ کره راهی فینال شد
چایِ پرستار همیشه سرد میشود
نمایندگان خوزستان سهم استان از درآمد ۲۰ همتی را شفاف کنند
بچهها گران به مدرسه میروند
خانم وزیر؛ خوزستان را به اندازه باری که ایران بر شانههایش گذاشته، ببینید
در شوش، اواسط مرداد ۱۴۰۴، یعنی همین پنج روز اخیر، دو جوان در دو حادثه جداگانه اما شبیه به هم جان باختند. اهالی روستای دوار میگویند پهنای جاده، نبود علائم کافی، تاریکی شب و تردد بالا، این مسیر را به نقطهای خطرناک بدل کرده است.
غزه این روزها، دیگر جغرافیا نیست، تصویر است: تصویری غبارآلود از کودکانی که تنها پوست و استخواناند؛ مادرانی که چیزی برای بغل کردن ندارند، مگر کفن خونین یا خاکستر برجای مانده از فرزند؛ بیمارستانهایی که به مرز ویرانی رسیدهاند؛ شهری که شبهایش بیچراغ، روزهایش بینان، و امیدش بیفرداست.
امروز یکشنبه ۲۹ تیر در یکی از گزارشهای تلخ شبکه #الجزیره، خبرنگار میدانی با صدایی گرفته روایت میکند: «من خبرنگارم، ولی دو روز است چیزی نخوردهام. امروز یکشنبه، دستکم ۵۰ نفر فقط برای پیدا کردن تکهای نان بیرون آمده بودند... صهیونیستها به آنها شلیک کردند، همهشان شهید شدند.»
طرح چهارشنبههای جهادی که قرار بود از ۱۴ خرداد با اعلام رسمی فرماندار شوش آغاز شود، اجرایی نشد، این تأخیر، پرسشهایی را درباره امکانسنجی، برنامهریزی و پایداری این طرح مطرح کرده و ضرورت هماهنگی بینبخشی، مشارکت مردمی و تأمین منابع مورد نیاز را بیش از پیش نمایان ساخته است.
جدال بوروکراسی چند لایهی اداری با فرصتها و ثروتهای خدادادی خوزستان نتیجهای جز رکود، فقر و محرومیت در پی نداشته است
سفر ۴۸ ساعته و پرماجرای دولت وفاق در سومین روز از بهمن ۱۴۰۳ و با شعار خوزستان همدل آغاز شد و در آخرین ساعات ۴ بهمن با نگاههای عاطفی و مردمی دولتمردان، قولوقرارهای رئیسجمهور و تصویب ۲۹ همت اعتبار پایان یافت
آخرین وداع با نوجوانی که در زمستان سرد ۱۳۶۲ و در دل عملیات بزرگ خیبر شهید و پیکرش ناپدید شد و نامش برای ۴۱ سال در فهرست شهدای مفقودالاثر قرار گرفت، برگزار شد
دولت در سفر به خوزستان و در مواجهه با 2 حقیقت تلخ و شیرین فرصتها و محرومیتها، این سوال را در ذهن مردم زنده کرد که اگر این استان در مشت جهانیان بود، چه شکوه و عظمتهایی را در خود میپروراند؟
دلیل فریادهایی که سخنرانی رئیسجمهور و وزیران را در اهواز قطع میکرد، برای کسانیکه خوزستان و نگرانیهای مردم آن را بشناسند و درک کنند، بسیار روشن است
«جلسه شورای برنامهریزی و توسعهی خوزستان» در شامگاه روز پنجشنبه ۴ بهمن، آخرین ایستگاه رئیس جمهور و هیئت همراه او در سفر ۲ روزه به این استان بود.