پایگاه خبری صدای جریده – نویسنده: عارف شریفی صرخه – عصر یک روز جمعه بهاری اما گرم در شوش، کلنگ جنجالی ترین پروژه این شهرستان بر زمین زده شد، شاید غلامرضا شریعتی، استاندار وقت خوزستان در آن مراسم، فکر می کرد، پس از چندماه از مراسم کلنگ زنی، روبان افتتاح این پروژه مهم را قیچی خواهد کرد، اما همه چیز برای شریعتی و این پروژه بر وفق مراد و طبق انتظارها پیش نرفت.
با وجود پیگیری های شریعتی و همراهی مسئولان وقت، شهردار وقت، فرماندار و نماینده مجلس و تبدیل این پروژه به یک مطالبه عمومی، اما پروژه زیرگذر ورودی شهر شوش هیچ گاه اجرا و به بهره برداری نرسید.
رضا نجاتی فرماندار وقت، غلامرضا شریعتی استاندار خوزستان، خدادادی مدیرعامل جمعیت هلال احمر خوزستان، منوچهر رحمانی مدیرکل وقت راه و شهرسازی استان خوزستان و سید راضی نوری نماینده شوش در مجلس کسانی بودند که کلنگ این پروژه را بر زمین کوبیدند.
اما متولیان میراث فرهنگی، با اجرای این پروژه مخالفت کردند، این مخالفت درحالی بود که شریعتی در آیین کلنگ زنی پروژه از آنها خواسته بود تا به دلیل اهمیت این پروژه، در اجرای آن همکاری کنند، استاندار وقت خوزستان در روز کلنگ زنی گفت: با توجه به ظرفیتهای شهرستان در حوزه گردشگری و مذهبی انتظار داریم مجموعه میراث فرهنگی این پروژه را که یکی از ضروریات شهرستان بوده و تاثیر زیادی در کاهش تصادفات جادهای دارد به صورت ویژه در دستور کار خود قرار دهد و نهایت همکاری را برای اجرای این طرح داشته باشد.
با این وجود، متولیان میراث فرهنگی، به مخالفت خود ادامه دادند، حتی کارشناسان نیز از متولیان میراث خواستند تا به جای مخالفت با پروژه، در صورت وجود آثار و کشفیات باستانی و یا تاریخی، عملیات نجات بخشی صورت بگیرد و پروژه انجام شود.
اما نه خبری از عملیات نجات بخشی بود و نه در ادامه از هیچ کشفیاتی رونمایی شد تا عملکرد متولیان میراث فرهنگی در برابر پروژه زیرگذر چهارراه ورودی شهر شوش، بیش از پیش مورد نقد فعالان و شهروندان و کارشناسان قرار بگیرد.
دوره مسئولیت کلنگ زنان این پروژه، یکی پس از دیگری پایان یافت، نماینده مجلس، استاندار، فرماندار، مدیر کل راه و شهرسازی و حتی شهردار شوش جای خود را به نفرات دیگری دادند، حتی رئیس جمهور نیز عوض شد، وزارت میراث فرهنگی نیز به شخص دیگری رسید، اما رویکرد متولیان محلی میراث فرهنگی آن هیچ تغییری نکرد. محمد کعب عمیر، نماینده جدید شوش نیز در بدو دوره اول نمایندگی، از تعامل با میراث فرهنگی سخن گفت تا شاید دل میراثی ها را به دست آورد.
اما پس از چند ماه، بدون نتیجه، زبان به نقد عملکرد مسئولان میراث فرهنگی گشود، در دوره او نیز، تلاش برای اجرای تقاطع غیرهمسطح چهارراه ورودی شهر بی نتیجه ماند.
هم اکنون در محل این پروژه، یک میدان لوبیایی با ظاهری نه چندان مطلوب برای شهروندان و رهگذران ایجاد شده که به جای امید، حسرت را در دل شوشی ها کاشته است، لوبیایی نه چندان سحرآمیز که روزنه ای به سوی آسمانها و چشم اندازهای جدید ندارد.
درود، همه مسئولان دخیل هستند اما حقیقت ان است میراث فرهنگی هیچ خیری ندارد برای شوش. حتی عرضه اینو هم ندارند که گردشگر جذب کنند
میراث فرهنگی در شوش خودش رو مالک شهر حساب می کند ،در حالی که به جای جذب گردشگر داخلی و خارجی و ارز آوری برا کشور و منطقه ،از توسعه و آبادانی این شهر محروم جلوگیری می کند،شما نگاه کنید،شوش از انقلاب تا به حال هیچ توسعه یا پیشرفتی در سطح کیفی و کمی نداشته و این را فقط مرهون تنگ نظریهای آقایون ميراثی ها می توان قرار داد ،به نظر میاد میراث یها دلشون برای میراث نسوخته ،بیشتر می خواهند مالکیت بر زمین منطقه رو به رخ مردم بکشند،امیدوارم یه وجدان بیدار در میراث پیدا بشه ،با توسعه و پیشرفت شهر مخالفت نکنه،