درخشش مدیرمسئول «صدای جریده» در جشنواره رسانهای روایت مقاومت/ «عارف شریفی صرخه» رتبه برتر بخش یادداشت را کسب کرد
اندیمشک؛ بازیگر ارزی ۱۶ همتی در اقتصاد کشاورزی خوزستان
چرا نژادپرستی بزرگترین هدیه به دشمن در «جنگِ روایتها» است؟
نخستین کانال تخصصی ترجمه «اخبار عربی به فارسی» راهاندازی شد + لینک عضویت
پارادوکس «شرمن» در جغرافیای قرن بیست و یکم/ نگاهی به تهدید اخیر ترامپ؛ چرا «زمین سوخته» در خاورمیانه جواب نمیدهد؟
مناظره در شبکه الجزیره با موضوع «ایران و ضربالاجل ترامپ»
عزم و ارادهی مثال زدنی در خطوط تولید / گزارش تصویری
پیشبینی نتیجه مذاکرات احتمالی بین ایران – آمریکا
آیین اختتامیه جشنواره رسانهای «روایت مقاومت» استان خوزستان با معرفی و تجلیل از برگزیدگان بخشهای مختلف به کار خود پایان داد که در این میان، عارف شریفی صرخه موفق به کسب رتبه برتر در بخش یادداشت شد.
برخی معدود در فضای مجازی تصور میکنند با حمله به هویت عربی، در حال تخلیه خشم خود علیه سیاستهای برخی رژیمهای منطقه هستند، اما حقیقت این است که این افراد دقیقا در حال انجام همان کاری هستند که استراتژیستهای دشمن صهیونی و آمریکایی در اتاقهای فکر خود برای آن بودجه تصویب کردهاند.
زبانِ تهدید ترامپ بار دیگر به ادبیاتِ خشونتآمیزِ قرن نوزدهم بازگشته است. رئیس جمهور آمریکا، در پستی در تروثسوشیال، با ارجاع به دکترین «ویلیام شرمن» و استراتژی «زمین سوخته»، تلاش دارد تا یک معادلهی کلاسیکِ نظامی را بر پیچیدگیهای ژئوپلیتیک مدرن ایران تحمیل کند.
مهلت ترامپ به ایران برای امضای توافق یا بازگشایی تنگه هرمز تا چند ساعت دیگر پایان مییابد، شبکه الجزیره ۲۰ ساعت مانده تا پایان این ضربالاجل، «مناظرهای» با حضور کارشناسان ثابت و مهمان خود پخش کرد
در ایالت لوئیزیانا آمریکا، آیینی دیرینه برگزار میشود که در آن دختری با تاجی از برگ نیشکر بهعنوان «ملکه نیشکر» معرفی میشود؛ نمادی از پیوند کشاورزی، فرهنگ و جامعه محلی. در ایران نیز، نیشکر جایگاهی بنیادین دارد—نه در قالب آیین، بلکه در بستر توسعه. در خوزستان، شرکتی صنعتی با ظرفیت ملی، بیوقفه تولید میکند، اشتغال میآفریند و امنیت غذایی کشور را پشتیبانی میکند. این روایت، نگاهی است به آن ملکه بیتاج اما پرشکوه؛ تاجی بر سر خاک.
در تقویم تاریخ، برخی روزها بیش از یک اتفاق را در خود ثبت میکنند؛ روزهایی که تقارنشان تنها تصادفی نیست، بلکه حامل پیامی نمادیناند و ۲۹ اکتبر یکی از همان روزهاست: روزی که جوزف پولیتزر، روزنامهنگار آرمانگرا، درگذشت و رابرت راس، نقاش آرامشطلب، به دنیا آمد.
56 سال پیش، در گوشهای از شهر ساحلی «سیاتل» در شمالغربی ایالات متحده آمریکا، مدرسهای به نام «لیکساید» تصمیم گرفت، دانشآموزان را با کامپیوتر آشنا کند، در آن زمان، رایانهها پدیدهای نوظهور، گرانقیمت و ناشناخته بودند. مدرسه نمیتوانست یک دستگاه بخرد، اما تلاش کرد آن را اجاره کند، پس صندوقی راه انداخت و از خانوادهها خواست برای اجاره یک ساله رایانه PDP-10 کمک کنند نه برای سرگرمی، بلکه برای آشنایی فرزندانشان با فناوری، نتیجه؟ یکی از آن بچهها شد «بیل گیتس»!
با تصویب طرح جامع ستاد راهبری توسعه خوزستان، فرصت تاریخی فراهم شده تا توسعه از همانجایی آغاز شود که تمدن در ایران شکل گرفت: شوش.
هر وعدهای که داده میشود، در دل مردم انتظاری میسازد و اگر این انتظار بیپاسخ بماند، چیزی درون آنها میمیرد: امید، اعتماد، انگیزه برای مشارکت اجتماعی
در شوش، روز ۲ آبان، همایش پیادهروی برگزار شد، اتفاقی مثبت؛ جامعه را از خانه بیرون آورد و نفس شهر را برای چند ساعت تازه کرد اما فرهنگ پیادهروی زمانی شکل میگیرد که همهچیز در شهر به پیادهروی دعوت کند: خیابان، زمین، هوا، دیوار، نور، امنیت و از همه مهمتر: امید.