جریده – عارف شریفی صرخه: در علوم سیاسی، «دولت درمانده» لزوما به معنای جنگ یا فروپاشی مرزها نیست؛ بلکه به وضعیتی اطلاق میشود که در آن «مدیران» رسما وجود دارند، اما «کارکرد» خود را از دست دادهاند. توییت اخیر محمد کعبعمیر، نماینده شوش و کرخه، دقیقترین توصیف از این درماندگی در مقیاس یک استان است.
منطق ماجرا ساده است: در یک فرآیند طبیعی، نماینده مجلس (ناظر) از طریق کمیسیونها و مکاتبات با استاندار و وزرا (مجریان)، انحرافات یا نارساییها را اصلاح میکند اما وقتی نایبرئیس کمیسیون انرژی مجبور میشود برای بدیهیترین حق مردمش یعنی «پایان دادن به مدیریتهای سفارشی و غیربومی» به فضای مجازی پناه ببرد، یعنی لولهکشی اداری استان خوزستان مسدود شده است. این یعنی «پوسیدگی در مدیریت»؛ جایی که سازمانها و ادارات واسط مثل استانداری، دیگر قادر به حل تعارضات یا سوءتفاهمات نیستند.
کعبعمیر در توییت خود (حساب شبکه x) مینویسد: «همچنان شاهد انتصابات غیربومی مدیران پروازی و چینش نیروها از سبزوار و سایر شهرها در راس شرکتهای پتروشیمی هستیم». دقت کنید که این جمله، تنها یک گلایه نیست؛ بلکه اعلامیه شکستِ عالیترین مقام اجرایی استان حداقل تا این لحظه است.
استاندار خوزستان که با وعدهی مقابله با «مدیران پروازی» و اولویتبخشی به نیروهای بومی بر مسند کار آمد، اکنون با واقعیتی روبروست که در آن، تصمیمات نه در اهواز، که در محافل قدرت تهران و … گرفته میشود.
اما تضاد اصلی اینجاست: اگر استاندار به وعدهها یا شعارها و بهتر است بگوییم وظیفه قانونی خود در صیانت از ظرفیتهای انسانی استان عمل میکرد، چرا باید یک نماینده در نقش «اپوزیسیونِ دیجیتال» ظاهر شود؟ این یعنی استاندار در برابر لابیهای «شستا» و «تاپیکو» به یک تماشاگر تبدیل شده است. وقتی ساختار نظارتی مجلس به جای «صحن»، در «شبکه x» عملیاتی میشود، یعنی استانداری از درون دچار تخلیه معنا شده است.
بنابراین اگر فرض را بر صحت ادعای «کعبعمیر» بگذاریم، خوزستان امروز به مثابه یک «دولت درمانده» در دل کشور عمل میکند؛ سرزمینی که سیستم دارد اما قدرت ندارد، استاندار دارد اما اقتدار ندارد، و نمایندهای دارد که برای اجرای «مرّ قانون» توسط دیوان محاسبات و سازمان بازرسی، باید در فضای مجازی استمداد بطلبد.
حرف نهایی ساده است: توییت کعبعمیر این احساس را به افکار عمومی منتقل میکند که در خوزستان، «فرآیندها» نحیف شده و تنها «فریادها» باقی ماندهاند و این، خطرناکترین مرحله از پوسیدگی یک ساختار مدیریتی در استان به استانداری سید محمد رضا موالیزاده است.
انتهای پیام
