از اسناد جهاد عشایر تا روایتهای مغفول دفاع مقدس / چالش ثبت نقش مردم عرب خوزستان در تاریخ ایران
وقتی مجازات بازدارنده نیست، چه کسی فشنگ بعدی را شلیک میکند؟
عدنان غریفی؛ نویسندهای که اقلیم، حافظه و زندگی مردم جنوب را به ادبیات پیوند زد
شکست بسکتبال ایران در نیمهنهایی؛ کره راهی فینال شد
چایِ پرستار همیشه سرد میشود
نمایندگان خوزستان سهم استان از درآمد ۲۰ همتی را شفاف کنند
بچهها گران به مدرسه میروند
خانم وزیر؛ خوزستان را به اندازه باری که ایران بر شانههایش گذاشته، ببینید
اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان شوش در پیامی موفقیت عارف شریفی صرخه، مدیرمسئول پایگاه خبری جریده، در کسب رتبه اول بخش گزارش اولین جشنواره رسانهای استان خوزستان با عنوان «خوزستان همدل» را تبریک گفت.
شرکت بهرهبرداری از شبکههای آبیاری ناحیه شمال خوزستان در پیامی موفقیت عارف شریفی صرخه در کسب رتبه اول بخش گزارش نخستین جشنواره رسانهای «خوزستان همدل» را تبریک گفت.
شهردار و رئیس شورای اسلامی شهر شوش در پیامی موفقیت عارف شریفی صرخه در کسب رتبه اول بخش گزارش جشنواره رسانهای خوزستان همدل را تبریک گفتند.
در آیین اختتامیه نخستین جشنواره رسانهای «خوزستان همدل» که روز جمعه هفتم شهریورماه ۱۴۰۴ در سالن اجتماعات نمایشگاه دائمی اهواز برگزار شد، عارف شریفی صرخه، مدیرمسئول پایگاه خبری «صدای جریده»، موفق به کسب رتبه نخست در بخش گزارش شد.
امروز شوش و کرخه با جمعیتی بیش از دویستهزار نفر، تنها یک بیمارستان دارند! یک عدد! کافیست همین را کنار شاخص رسمی وزارت بهداشت بگذارید تا عمق فاجعه را ببینید: استاندارد کشوری میگوید برای هر هزار نفر جمعیت باید دستکم ۱.۶ تخت بیمارستانی وجود داشته باشد. یعنی شوش و کرخه باید بیش از ۳۲۰ تخت داشته باشند. آیا داریم؟ خیر! شاید خیلی کمتر از نصف این عدد. این یعنی بیمار شوشی یا کرخهای یا باید در صفهای طولانی بماند یا راهی اهواز و دزفول و اندیمشک شود.
در شوش، اواسط مرداد ۱۴۰۴، یعنی همین پنج روز اخیر، دو جوان در دو حادثه جداگانه اما شبیه به هم جان باختند. اهالی روستای دوار میگویند پهنای جاده، نبود علائم کافی، تاریکی شب و تردد بالا، این مسیر را به نقطهای خطرناک بدل کرده است.
غزه این روزها، دیگر جغرافیا نیست، تصویر است: تصویری غبارآلود از کودکانی که تنها پوست و استخواناند؛ مادرانی که چیزی برای بغل کردن ندارند، مگر کفن خونین یا خاکستر برجای مانده از فرزند؛ بیمارستانهایی که به مرز ویرانی رسیدهاند؛ شهری که شبهایش بیچراغ، روزهایش بینان، و امیدش بیفرداست.
امروز یکشنبه ۲۹ تیر در یکی از گزارشهای تلخ شبکه #الجزیره، خبرنگار میدانی با صدایی گرفته روایت میکند: «من خبرنگارم، ولی دو روز است چیزی نخوردهام. امروز یکشنبه، دستکم ۵۰ نفر فقط برای پیدا کردن تکهای نان بیرون آمده بودند... صهیونیستها به آنها شلیک کردند، همهشان شهید شدند.»
جاده بسته میشود. خودروها متوقف. رهگذران معترض، اما اعتراضشان با واکنشهای تند همراهان عروسی روبهرو میشود.
درگیری اخیر در بیمارستان نظام مافی شوش میان یک مدیر دولتی و پزشک بیمارستان، تنها یک حادثه ساده نبود، بلکه نشانهای از مشکلی بزرگتر در نظام درمانی است. خشونت علیه پزشکان، کمبود امکانات، دستمزدهای پایین و کاهش تابآوری اجتماعی همگی عواملی هستند که این مراکز درمانی را به میدان تنش بدل کردهاند. آیا این روند ادامه خواهد داشت، یا زمان اصلاحات اساسی فرا رسیده است؟