صدای جریده – عارف شریفی صرخه: 26 فروردین 1404 در بیمارستان نظام مافی شوش اتفاقی رخ داد که فراتر از یک درگیری ساده بود. مدیر یکی از ادارات این شهرستان با پزشک بیمارستان وارد مشاجرهای شدید شد، که در نهایت به برخورد فیزیکی و واکنشهای رسمی منجر شد. اما آیا این فقط یک حادثه فردی بود، یا زنگ خطری برای مشکلات عمیقتر در دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز؟
درگیری اخیر نشان داد که مشکلات بیمارستان نظام مافی شوش تنها دغدغه مردم نیست، بلکه مدیران دولتی نیز نسبت به وضعیت خدمات درمانی این مرکز اعتراض دارند! هر چند این اعتراض نباید به خشونت منجر می شد، براساس اعلام منابع محلی، فرماندار شوش این مدیر را احضار کرده است، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز نیز که متولی شبکه بهداشت و درمان شوش است، خبر داده که در این مورد پیگیری قضایی و حقوقی انجام خواهد داد.
اما براساس روایتها، مدیر مذکور بهدلیل نامساعد شدن حال همسرش به اورژانس مراجعه کرده اما رسیدگی لازم انجام نشده و در نهایت بیمار از تخت به زمین افتاده است. گفته می شود، این موضوع موجب درگیری لفظی شدید شده که با پرتاب صندلی همراه بوده است.
درگیریهایی از این دست، که در ماههای اخیر در برخی مراکز درمانی خوزستان تکرار شدهاند، نشانههایی هستند از یک بحران گستردهتر: انگیزه پایین پزشکان، کاهش تابآوری اجتماعی، خشونت علیه پزشکان و کمبود امکانات و فرسودگی بیمارستانهایی که زیر بار مشکلات ساختاری به زانو درآمدهاند.
- وقتی پزشکان در خط مقدم درمان قربانی میشوند
خشونت علیه کادر درمان موضوع جدیدی نیست. آمارهای سازمان بهداشت جهانی نشان میدهند که تا ۴۰ درصد از پزشکان و پرستاران در طول دوره کاری خود، نوعی از خشونت را تجربه میکنند. این خشونت شامل تهدیدهای لفظی، مشاجرات و درگیریهای فیزیکی است؛ مسائلی که بیش از آنکه به رفتار فردی بیماران مربوط باشد، ریشه در مشکلاتی عمیقتر دارد.
شهرستانهای شوش و کرخه که هر دو یک بیمارستان مشترک با ظرفیت 120 تا 150 تخت، دارند، مدتهاست با کمبود نیروی کادر درمان، امکانات محدود و کمبود بودجه مواجه هستند. پزشکان و پرستاران در شرایطی کار میکنند که فرسودگی شغلی به یک وضعیت عادی تبدیل شده است. به زبان ساده، اگر بیمارستانی مانند نظام مافی، کمبود تجهیزات و پزشک دارد، بیماران از زمان طولانی انتظار و کادر درمانی از فشار بالای کار خسته میشوند، و این خستگی میتواند به مشاجره، درگیری و در نهایت خشونت تبدیل شود.
- چرا پزشکان انگیزهای برای خدمت ندارند؟
مطالعات نشان دادهاند که پایین بودن حقوق پزشکان و عدم امنیت شغلی، تأثیر مستقیم بر کاهش کیفیت خدمات دارد. دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور می بایست، توجه بیشتری به تسهیلات و رفاه پزشکان و پرستاران، و فرصتهای ارتقای شغلی آنها کند، این اقدامها می توانند روی انگیزه کارکنان برای تحمل فشارهای کاری تاثیر مثبت بگذارد.
در صورت تداوم چنین شرایطی، پزشکان دیگر انگیزهای برای ارائه خدمات مطلوب ندارند. بیماران با پزشکان خسته و بیانگیزه مواجه میشوند، که نتیجه آن کاهش کیفیت خدمات و افزایش شکایات است. وقتی بیمار از عملکرد کادر درمان راضی نیست، تنش ایجاد میشود و این تنش در محیطی که پر از استرس است، به درگیری تبدیل میشود.
- قانون چه میگوید؟ آیا خشونت علیه پزشکان جرم است؟
بر اساس قوانین کشور، هرگونه خشونت علیه پزشکان و کادر درمان جرم محسوب میشود و افراد خاطی باید تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. اما واقعیت این است که در بسیاری از موارد، پزشکان پس از تجربه خشونت، ترجیح میدهند از پیگیری حقوقی صرفنظر کنند، زیرا اعتقاد دارند که سیستم حمایتی کافی برای آنان وجود ندارد.
- چرا اصلاح مدیریت درمانی ضروری است؟
این سؤال را باید جدی گرفت: چرا باید پزشکان درگیر مشاجره شوند، وقتی هدف اصلی آنان درمان بیماران است؟
افزایش خشونت علیه پزشکان و کادر درمان، پایین بودن حقوق، کمبود امکانات و نیروی انسانی و انتقادات فزاینده جامعه نشان میدهد که شبکه بهداشت و درمان شوش نیاز به اصلاحات جدی در ساختار، مدل حمایتی و مدیریتی دارد. اگر این مشکلات حل نشوند، کیفیت خدمات بیمارستانی کاهش خواهد یافت، بیماران نارضایتی بیشتری نشان خواهند داد، و خشونت در محیطهای درمانی ادامه خواهد داشت.
حالا زمان آن رسیده که مسئولان به این بحران توجه کنند. بیمارستان نظام مافی شوش، نمونهای از یک معضل گستردهتر است. اگر امروز اصلاحات انجام نشود، فردا ممکن است شاهد خشونتهای بیشتری در مراکز درمانی باشیم.
انتهای پیام
