عارف شریفی صرخه: ۱. هفتهی دولت امسال، دزفول صحنهی افتتاح و کلنگزنی ۱۹۳ پروژه بود. ارزش این طرحها بیش از ۱۰ هزار میلیارد ریال. از راه و صنعت گرفته تا مسکن، برق، گاز، فیبر نوری، ورزش، آب و فاضلاب، کشاورزی و آموزشوپرورش. فقط در بخش آموزشی و درمانی ۹ طرح با اعتبار یکهزار و ۳۰۰ میلیارد ریال به بهرهبرداری رسید. بسیاری هم بدون تشریفات رسمی، بیسروصدا آغاز شدند. این یعنی مدیریت عملگرا.
۲. از سوی دیگر فرمانداری شوش را داریم، کلنگزنیهای تکراری، افتتاحیه پروژههای روزمره و معمول دهیاریها و شهرداریهای تابعه و نشستی پنجساعته در روز خبرنگار با حضور رسانهها، طولانی، پرحرف و البته مهم برای گفتوگو. اما در مقایسه با اقدامهای دزفول یا اندیمشک و حتی شهرستانهای دیگر، وزن کفه روشن است. کارهای بزرگ، با اعداد بزرگ، در عمل خود را نشان میدهند، نه صرفا در جلسات و نشستها.
۳. مقایسه با همسایگان فاجعهآمیز است؛ در اندیمشک خط تولید نوشابه و آب معدنی با اشتغال ۵۰۰ نفر افتتاح شد، با اعتبار ۲۷۰۰ میلیارد تومان توسط بخش خصوصی، فاز اول با ۱۰ هکتار و ظرفیت ۲۵۰ هزار بطری در روز راهاندازی شده و فازهای دوم و سوم هم در آستانه شروع هستند. خط تولید چیپس و اسنک در شش هکتار با پیشرفت ۹۰ درصد آماده بهرهبرداری است و سرمایهگذاری ۲۰۰۰ میلیارد تومانی دارد. اینها پروژههای شاخص و اشتغالزا هستند، نه پروژههای نمایشی یا غیرشاخص عمرانی شوش.
۴. طبق قانون اساسی و قوانین برنامه توسعه، فرمانداران موظفاند علاوه بر ادارهی سیاسی شهرستان، محرک توسعهی اقتصادی و اجتماعی هم باشند. به زبان ساده یعنی مدل مدیریتی نه فقط برگزاری نشستها، بلکه تعریف و تحقق پروژههای واقعی و شاخص برای مردم.
۵. پروژههای شوش همراه با سرمایهگذار، مجوز و جانمایی زمین متوقف ماندهاند، مثل کارخانه قند غرب کرخه یا روغنکشی از کلزا! پاسخ مسئولان؟ روشن نیست. مدل مدیریتی نیازمند بازنگری فوری است، جزیرهای عمل کردن و بخشینگری ناکارآمد، باعث فرار سرمایه و توقف توسعه شده است. در مقابل، دزفول و اندیمشک با مدیریت متمرکز و تصمیمات سریع، زیرساختهای شهری را گسترش دادهاند، ایجاد تقاطع غیرهمسطح، زیرگذرها و پروژههای صنعتی بدون مشکل اجرا شدهاند.
۶. وضعیت پروژهها و زیرساختها، تنها مساله نیست. میزان رضایت عمومی هم پایین است. شوش با امکانات و ظرفیتهای بالقوه، همچنان از نقشه توسعه عقب مانده است. در مقابل، دزفول و اندیمشک و دیگر شهرستانهای پیشرو نه تنها امکانات دارند، بلکه محیط مناسب برای سرمایهگذاری و توسعه هم فراهم شده است. این تفاوت، نشان میدهد که «فرمول موفق مدیریتی» در یک شهرستان قابل اجراست و در دیگری مغفول مانده است.
پینوشت اول: در دزفول بیمارستان بزرگ یازهرا(س) تا پایان امسال افتتاح میشود. این پروژه به تنهایی معادل چندین طرح درمانی دیگر شهرستانهاست.
پینوشت دوم: اشتغالزایی ناشی از پروژههای کارآفرینی دزفول در هیچ نشست رسمی اعلام نشد، اما آثارش را مردم لمس میکنند.
پینوشت سوم: شوش با تمام ظرفیتهای کشاورزی و تاریخی، نباید در سایهی جلسات پرطولوعرض متوقف بماند. فرماندار موظف است همانطور که در نشست روز خبرنگار بر مسئولیتها تأکید شد، در میدان عمل هم پاسخگو باشد.
پینوشت چهارم: مقایسهها تلخ است، اما لازم. هر چند مقایسه بین شوش تا سطح شهرهای تابعهی شهرستانهای همجوار تنزل پیدا کرده است؛ تا وقتی اعداد واقعی روی میز نباشند، سیاستورزی جای توسعه را میگیرد.
انتهای پیام
