درخشش مدیرمسئول «صدای جریده» در جشنواره رسانهای روایت مقاومت/ «عارف شریفی صرخه» رتبه برتر بخش یادداشت را کسب کرد
اندیمشک؛ بازیگر ارزی ۱۶ همتی در اقتصاد کشاورزی خوزستان
چرا نژادپرستی بزرگترین هدیه به دشمن در «جنگِ روایتها» است؟
نخستین کانال تخصصی ترجمه «اخبار عربی به فارسی» راهاندازی شد + لینک عضویت
پارادوکس «شرمن» در جغرافیای قرن بیست و یکم/ نگاهی به تهدید اخیر ترامپ؛ چرا «زمین سوخته» در خاورمیانه جواب نمیدهد؟
مناظره در شبکه الجزیره با موضوع «ایران و ضربالاجل ترامپ»
عزم و ارادهی مثال زدنی در خطوط تولید / گزارش تصویری
پیشبینی نتیجه مذاکرات احتمالی بین ایران – آمریکا
در میانهی قرن بیستم، وقتی اشغال فلسطین، پیکرهی جهان عرب را زخمی کرد و شکست ۱۹۶۷، غرور ملتها را در هم شکست، بسیاری از حاکمان عرب به سکوت پناه بردند یا بدتر، به سازش. اما در میان این خفت و خیانت، صدایی برخاست که نه از تریبونهای رسمی، که از دل مردم بود: صدای عبدالحلیم حافظ. مردی که اسلحه نداشت، اما ترانههایش از هر گلولهای نافذتر بود.
امروز یکشنبه ۲۹ تیر در یکی از گزارشهای تلخ شبکه #الجزیره، خبرنگار میدانی با صدایی گرفته روایت میکند: «من خبرنگارم، ولی دو روز است چیزی نخوردهام. امروز یکشنبه، دستکم ۵۰ نفر فقط برای پیدا کردن تکهای نان بیرون آمده بودند... صهیونیستها به آنها شلیک کردند، همهشان شهید شدند.»
غزه بار دیگر زیر بمباران است، و این بار، صدایی خاموش شد که مقاومت را فریاد میزد. ناجی ابو سیف، ابوحمزه، سخنگوی نظامی سرایا القدس، در حملهای بیرحمانه امروز سهشنبه ۲۸ اسفند به همراه همسر و فرزندانش به شهادت رسید. حملهای که نه تنها یک خانواده را به خاک و خون کشید، بلکه نماد ایمان و ایستادگی مردم فلسطین را نشانه گرفت.
عراق درباره رای ممتنع خود به قطعنامه کشورهای عربی واکنش نشان داد.