سهم فراموششده شوش و کرخه از فرصتهای استخدامی
تاجی بر سر خاک: وقتی خوزستان ملکه نیشکر ایران شد
قلم، قلممو و نمایش پوپولیستی
درسی ۵۶ ساله برای مدارس خوزستان
اگر پرستاران بمانند، شوش میماند
وقتی تمدن از شوش شروع شد، چرا توسعه از آن آغاز نشود؟
وعدههایی که میکُشند
۲۵ اکتبر؛ قدرت و انسانیت در تقویم جهان
تجمع تازه پرستاران در خوزستان، بار دیگر پرده از فرسایشی برداشت که نهفقط شاغلان نظام سلامت، بلکه نسل آینده را هدف گرفته است. صدای یک مادرِ پرستار در تجمع خوزستان، روایت هزاران نفری است که میان کار، خانواده و بیتوجهی ساختاری، هر روز تکهای از خود را جا میگذارند.
تازهترین آزمونهای استخدامی بار دیگر نشان داد شوش و کرخه در تقسیم فرصتهای شغلی کشور سهمی ندارند؛ سهمی که با نیاز واقعی این دو منطقه هیچ نسبتی ندارد. بررسی دفترچههای تازهمنتشر شده استخدامی نشان میدهد شوش و کرخه، بار دیگر کمترین سهم را در میان شهرستانهای همجوار دریافت کردهاند
در ایالت لوئیزیانا آمریکا، آیینی دیرینه برگزار میشود که در آن دختری با تاجی از برگ نیشکر بهعنوان «ملکه نیشکر» معرفی میشود؛ نمادی از پیوند کشاورزی، فرهنگ و جامعه محلی. در ایران نیز، نیشکر جایگاهی بنیادین دارد—نه در قالب آیین، بلکه در بستر توسعه. در خوزستان، شرکتی صنعتی با ظرفیت ملی، بیوقفه تولید میکند، اشتغال میآفریند و امنیت غذایی کشور را پشتیبانی میکند. این روایت، نگاهی است به آن ملکه بیتاج اما پرشکوه؛ تاجی بر سر خاک.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان خوزستان: تعطیلی زمینهای فوتبال نهتنها به حفاظت کمک نکرده، بلکه باعث افزایش آسیبها در سالهای اخیر شده است. ما مطالبه جوانان را درست و کاملاً بهحق میدانیم.
آیا با تعطیلی فوتبال، محوطه باستانی شوش بهتر حفظ شد؟پاسخ صادقانه، تلخ است: بهجای جوانانی که ورزش میکردند، حالا کنج هر تپه، معتادانی بساط پهن کردهاند، یعنی بهجای نشاط، سایهٔ ترس و بهجای مراقبت، بیسامانی. اگر حضور جوانان، روزی سپری برای حفاظت بود، اکنون نبودشان، محوطه را بیدفاعتر کرده است.
در این گزارش، روایت جنگ ۱۲ روزه از زبان مردم خوزستان را مرور میکنیم؛ از شوک اولیه تا ساعات پرتنش بعدی، از صدای انفجار تا سکوت خانهها، از ترس، تردید، و امیدی که هنوز خاموش نشده است.
امروز، اول آبان ماه، روز ملی آمار و برنامهریزی است؛ روزی که یادآوری میکند بدون داده و تحلیل، هیچ برنامهای واقعاً کارآمد نخواهد بود، همانطور که هانس روسلینگ، پزشک و استاد آمار سوئدی، میگوید: «دادهها دروغ نمیگویند، اما نحوه تفسیرشان میتواند حقیقت را مخدوش کند.» شوش، با تکرار سالانه اعتراضها و گزارشهای مردمی، مصداق زنده این جمله است.
اهواز شهر سؤالهای بیجواب و روایتهای زیاد است، مثل رودخانهای که هر شاخهاش راه خودش را میرود و هیچکدام به دریا نمیرسد
درست وقتی تصاویرِ براقِ طرح «چهارشنبه جهادی» در اینستاگرام و واتساپ دستبهدست میشود، از دل کوی سیلو صدایی بلند میشود که همه قابهای تبلیغاتی را میشکند.
عارف شریفی صرخه: کودکی بستری بود، نه در بخش سوختگی، بلکه در بخش گوارش، اما صورتش سوخته بود، نه از حادثه، نه از آتشسوزی، بلکه از سیگار، دوستی از شوش در خوزستان این روایت را برایم تعریف کرد، مدتی ذهنم درگیر بود، نه فقط از درد کودک، بلکه از درد تفکری که هنوز نفس میکشد.